COVID-19: Zawieszenie wszystkich zajęć dydaktycznych, konferencji oraz wydarzeń.
Wszystkich interesantów prosimy o kontakt na adresy mailowe - nie osobiście.
Zajęcia odbywać się będą w trybie online na platformach Moodle oraz MS Teams

Prof. dr hab. Kazimierz Pospiszyl

pospiszyl kazimierz 2

Kierownik Katedry Psychologii

Kazimierz Pospiszyl ur. 1938, psycholog, profesor zwyczajny nauk społecznych, rektor Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie w latach 1993-199, a także były wieloletni dyrektor Instytutu Psychologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jako nauczyciel akademicki związany był także z Chrześcijańską Akademią Teologii w Warszawie. Obecnie pełni funkcję kierownika Katedry Psychologii w Wyższej Szkole Menadżerskiej w Warszawie Autor i współautor wielu prac z dziedziny psychologii resocjalizacyjnej, społecznej oraz psychopatologii: Autor m.in. takich publikacji jak: Psychologiczna analiza wadliwych postaw społecznych młodzieży (1973), Psychologia dziecka niedostosowanego społecznie (1981). Psychopatia. Przyczyny, przejawy i sposoby resocjalizacji antysocjalności (I wydanie 1985, II wydanie 1992, III wydanie 2000), Narcyzm: drogi i bezdroża miłości własnej. (1995), Resocjalizacja. Teoretyczne podstawy oraz przykłady programów oddziaływań. (1998 i kilka dodruków)), Przestępstwa seksualne. Geneza, postacie, resocjalizacja oraz zabezpieczenia przed powrotnością. (2005 i kilka dodruków), Dramaty rodzinne w mitach i opowieściach (2013).

Zainteresowania naukowe profesora koncentrują się wokół dwóch problemów:

-psychologiczne wyznaczniki nieprzystosowania społecznego jednostki
-psychologia rodzaju, społeczno-kulturowe uwarunkowania funkcjonowania kobiet i mężczyzn.

Od początku swojej działalności naukowej zainteresowany tematyką psychologicznych mechanizmów powstawania i dynamiki procesu niedostosowania społecznego, zaburzeń zachowania, zaburzeń osobowości oraz psychologicznymi aspektami przestępczości i innych zachowań dewiacyjnych. Zainspirowany koncepcją H. J. Eysencka badał na gruncie polskim osobowościową interakcję neurotyzmu i ekstrawersji w kontekście różnych rodzajów przestępstw i nie przestępczych zachowań dewiacyjnych.

Psychologicznych źródeł współczesnej myśli resocjalizacyjnej poszukiwał w koncepcji psychoanalitycznej i poznawczo-behawioralnej. Uważał jednak, że względu na ograniczenia każdej z nich, istotne jest integrowanie wielu podejść, dla skuteczności procesu resocjalizacji. Jego publikacje charakteryzują się równomiernym rozłożeniem akcentów w trzech obszarach: diagnostycznym, etiologicznym i resocjalizacyjno-korekcyjnym, a jego psychologiczno-psychoterapeutyczne rozważania na temat uwarunkowań niedostosowania społecznego, narcyzmu, psychopatii, zaburzeń seksualnych są cennym narzędziem w kształtowaniu empatii i zrozumienia tych zagadnień w grupie praktyków (nauczycieli, pedagogów, kuratorów).

Opracował i przystosował o warunków polskich wiele technik diagnostycznych, które stanowią narzędzia pracy psychologów penitencjarnych i terapeutów rodzinnych m.in. Skalę zadowolenia małżeńskiego,

Zawsze interesował go praktyczny wymiar nauki i wiedzy, stąd wiele opisywanych przez niego pojęć przedstawiających metody pracy resocjalizacyjnej weszło do kanonu wiedzy w zakresie psychologii i pedagogiki resocjalizacyjnej, a niektóre z nich są realizowane w postaci konkretnych programów resocjalizacyjnych w naszym kraju. Są to np. milieu therapy, czyli terapia otoczeniem, positive peer culture, czyli pozytywna kultura rówieśnicza, z której korzysta wiele społeczności terapeutycznych, tocen economy, czyli ekonomia punktowa, psychological skills training, czyli trening umiejętności psychologicznych, Parent Management Training, czyli trening umiejętności rodzicielskich i wiele innych. Jako zwolennik differential treatment postulował dostosowanie metod pracy resocjalizacyjnej do cech zachowania i osobowości ich odbiorców. Metaforycznie posługiwał się przy tym określeniem „wymiar rozum-serce”, czyli takim rozróżnieniem oddziaływań resocjalizacyjnych, w których, w zależności od zasobów wychowanka, preferuje się metody adresowane do jego sfery intelektualnej lub emocjonalnej. W jego opinii profesjonalnie przygotowany wychowawca powinien dysponować umiejętnością komponowania odpowiednich programów resocjalizacyjnych, które uwzględniają typ osobowości i podatność wychowanka na oddziaływania resocjalizacyjne.

Drugi obszar działalności naukowej Kazimierza Pospiszyl wiąże się z psychologią różnic indywidualnych. Jest autorem tak znanych publikacji jak; Psychologia kobiety (1978), Tristan i Don Juan (1985), czy Ojciec a rozwój dziecka. (1980). Myślą przewodnią tego drugiego obszaru zainteresowań autora jest specyfika rozwiązywania problemów egzystencjalnych kobiet i mężczyzn z uwzględnieniem ich różnic indywidualnych, oraz wymogów kulturowych.

Kontakt:
E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Dyżury: Piątki godz. 12:30-13:30

Publikacje

Monografie:

1. Pospiszyl K., Przestępstwa seksualne. Geneza, postacie, resocjalizacja oraz zabezpieczenia przed powrotnością. PWN, Warszawa 2006.(coroczne dodruki do roku 2014). Za tę publikację otrzymał nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego I-go stopnia
2. Pospiszyl K., Dramaty rodzinne w mitach i opowieściach. Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2013

Inne publikacje:

3. „Przesilenie emocjonalne” w oddziaływaniach resocjalizacyjnych W. M. Marczak. B. Pastwa-Wojciechowska i M. Blazek (red.): Wiedza, doświadczenie, praktyka. Prace dedykowane prof. Henrykowi Machelowi. Kraków 2010 Impuls s. 147-155
4. Resocjalizacja a terapia. W: B. Urban: Profilaktyka i probacja w środowisku lokalnym. Kraków 2012 Wyd. UJ.
5. Terapia grupowa jako znak czasów W: A.Ambrozik, A. Kieszkowska (red.): Tożsamość grupowa dewiantów a ich reintegracja społeczna. Kraków 2012. Impuls.
6.Probacja a nowa penologia Probacja 2012 nr 3, s. 61-67
7.Nowa wersja skali Marshalla oceniającej skuteczność resocjalizacji przestępców seksualnych. Przegląd Więziennictwa Polskiego 2013, nr 78, s.173-180.8. Środowiskowy i sytuacyjny model zapobiegania przemocy w instytucjach penitencjarnych Przegląd Więziennictwa Polskiego 2013, nr 81, s. 99-116.
8. Kanadyjskie programy terapeutyczne (dla przestępców seksualnych) Przegląd Więziennictwa Polskiego2014 (I kwartał) nr 82, s. 141-145.
9 Prawda o człowieku zawarta w losach Edypa. W. A. Kieszkowska (red.): Prawda, dobro i piękno. Księga Jubileuszowa z okazji czterdziestolecia pracy naukowej prof. A. Balandynowicza. Warszawa 2015. Wyd. Difin, s. 161-179

Ponadto:

-Promotorstwo ok. 100 prac licencjackich 1000 magisterskich, 13 wypromowanych doktorów, 14 recenzji dorobku habilitacyjnego 17 recenzji profesorskich i ok. 100 wydawniczych
-Długoletnie kierowanie pracami Zespołu Badań nad Rodziną, którego efektem, obok kilkunastu publikacji, było opracowanie i normalizacja polskiej wersji Kwestionariusza Szczęścia Małżeńskiego stanowiącego jedną z ważnych metod diagnostyki przystosowania do życia w rodzinie, szeroko stosowanej w różnych formach wspomagania rodziny
-Opracowanie koncepcji oraz podstaw programowych nowej specjalizacji nazwanej „wspomaganiem rodziny”
-Opracowanie polskiej adaptacji skal Marshalla (do oceny stopnia zagrożenia powrotnością do przestępstwa)

Wyższa Szkoła Menedżerska w Warszawie

ul. Kawęczyńska 36
03-772 Warszawa

rektorat@mac.edu.pl
tel. 22 59 00 700 / fax 22 81 80 052


BIP

logo footer 2018 b
Facebook